“เห็นเขาต่ำใส่ อย่าต่ำสวนเขา” เพราะสุดท้ายเราก็จะต่ำไม่ต่างกัน

Advertisements

Advertisements



“เห็นเขาต่ำใส่ อย่าต่ำสวนเขา” เพราะสุดท้ายเราก็จะต่ำไม่ต่างกัน

ใครตั้งใจ.. “ ทำดี ”

อย่าไปกังวล.. เรื่อง “ ปากคน ”

เพราะต่อให้เรา.. “ ดี ” ขนาดไหน

หากไม่ถูก.. “ กิเลส ” เขา

เขาก็ไม่ชอบ ไม่เข้าใจ เขาก็ตำหนิ

ดังนั้น… “ ดี-ชั่ว ” ไม่ได้อยู่ที่เขาว่าเรา

แต่… อยู่ที่เราเองทั้งหมด

เรารู้เราเอง .. ก็เพียงพอแล้ว

โอวาทธรรม หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม

ชีวิตทุกชีวิตล้วนมีค่า ทุกนาทีที่เราได้ยินอยู่บนโลกใบนี้ ล้วนมีเวลาอยู่จำกัด ดังนั้นเราควรใส่ใจความรู้สึกของตัวเราให้มากๆและคนที่เรารัก ยิ่งโตขึ้นเราจะรู้ว่าชีวิตของคนเรานั้นมันสั้นนัก จึงเป็นเรื่องสำคัญที่เราจะต้องใช้เวลาอยู่กับตัวเองและครอบครัว เพราะความจริงแล้วไม่มีใครรักเรามากไปกว่าตัวเราเองและครอบครัว

และในวันนี้เราได้รวบรวมข้อคิดที่ดี ที่สะท้อนถึงคนในปัจจุบัน เมื่อคุณได้อ่านจบคุณจะได้ข้อคิดอะไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับในการดำเนินชีวิตของคุณ ที่จะนำไปสู่ความสำเร็จ

1. พ่อแม่ของเราพยายามเลี้ยงดูอบรมสั่งสอน เลี้ยงเราให้มีความสุขไม่ได้ให้เรามามีความทุกข์ในเรื่องของคนอื่น และเพื่อคนอื่น

2. เราเห็นเขาต่ำ ใส่อย่าต่ำสวน เพราะที่สุดแล้วเราจะต่ำไม่ต่างจากเขา

3. ลงมือทำอะไรเองบ้าง แล้วเราจะรู้ว่าเราเก่งไม่แพ้ใครได้เหมือนกัน

4. อย่ามัวแต่มองหา ในสิ่งที่เราทำแล้วถนัดและลืมเติมเต็มสิ่งที่ที่เราทำไม่ได้

5. จงลงมือทำในทุกอย่างการที่เราจะประสบความสำเร็จได้นั้น

เราจะต้องเป็นคนที่ “ง่ายที่จะเริ่ม” และ “ยากที่จะเลิก”

6. เราเกิดมาเพื่อการใช้ชีวิตไม่ได้เกิดมาเพื่อมีชีวิตให้คนอื่นเอาไปใช้

7. หัดรู้จักเปลี่ยนคำว่าท้อแท้ ท้อถอยเป็นคำว่าท้าทายกันเถอะ

8. เราอาจจะลืมผู้ร่วมหัวเราะแต่เราจะไม่มีวันลืมผู้ที่ ร่วมร้องไห้กับเราอย่างแน่นอน

9. จงพยายามออกห่างจากคนที่มองโลกในแง่ร้ายคนที่คิดลบในทุกเรื่องเพราะสิ่งเหล่านี้ เป็นโรคติดต่อได้

10. ไม่ผิดหรอกที่คนเรานั้นจะเสียใจพอดีคำพูดของคนแต่เราจะไม่ยอมเสียคน เพียงเพราะคำพูดของใคร

11. ในการที่เราใส่ใจดูแลคนรอบข้างนั้นจะทำให้เรามีความฉลาดยิ่งขึ้น

12. อย่ามัวแต่เปลี่ยนตัวเองเพื่อใครและอยากให้ใครมาเปลี่ยนตัวเราเองเพื่อเรา

ในสุภาษิตได้กล่าวเอาไว้ว่า “พึ่งคน คนล้ม พิงภูเขา เขาถล่ม”

ในยามที่ตัวเราอ่อนแอนั้น เราอาจจะรู้สึกถึงว่าเราต้องการที่พึ่ง แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่มีใครที่จะเป็นที่พึ่งของเราได้ตลอดเวลา นอกจาก “ตัวของเราเอง”

การที่เราเอาแต่พึ่งคนอื่น มองหาคนอื่นเป็นการวิ่งหนีความจริงอย่างหนึ่ง ไม่กล้าเผชิญหน้ากับความจริงที่เกิดขึ้น เราสามารถปรึกษาเพื่อหาคำตอบ พึ่งคนอื่นได้เป็นครั้งเป็นคราวก็ไม่เสียหายแต่ที่สุดแล้วตัวเราเองนี่แหละ ที่จะทำให้ปัญหาต่างๆที่มีหลุดพ้นออกไปได้

เราต้องเดินไปข้างหน้าด้วยตัวเราเอง ตัวเราไม่สามารถที่จะยืนบนเท้าใครได้ตลอดเวลา เพราะคนอีกคนเหล่านั้นเขาก็มีทางเดินของเขาที่ต้องเดิน


ขอบพระคุณแหล่งข้อมูลจาก  :  rukpost, postsara
Advertisements


Advertisements


Advertisements
SHARE
    Blogger Comment

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น