โรคเวร โรคกรรม เจ็บป่วยรักษาไม่หาย นอนติดเตียง ลองสวดคาถารักษาดู

Advertisements



โรคเวร โรคกรรม เจ็บป่วยรักษาไม่หาย นอนติดเตียง ลองสวดคาถารักษาดู

การที่คนเราเจ็บป่วย รักษายังไงก็ไม่หายขาดสักที แถมอาการก็ไม่ดีขึ้น สิ่งเหล่านี้นั้นมีความเชื่อต่างๆ นานา ที่มีความแตกต่างกันออกไป สิ่งหนึ่งที่เราจะมาพูดกันในวันนี้คือ โรคเวรโรคกรรม เป็นโรคหนึ่งที่รักษาไม่หาย เรื่องนี้ก็เป็นความเชื่อที่มีมาตั้งแต่ในสมัยอดีต

วันนี้เรามี “คาถาแก้โรคภัย” หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า “โรคเวรโรคกรรม” มาฝาก สำหรับใครที่เจ็บป่วยบ่อยๆ เจ็บป่วยแบบไม่มีสาเหตุ รักษาไม่หาย ลองสวดกันดู เชื่อว่าสวดแล้วได้ผลดีนักทั้งคนทั้งสัตว์ จากผู้หลักผู้ใหญ่ที่เคยสวดก่อนนอนทุกคืน ช่วยทำให้อาการทุเลาเบาลง และค่อยดีขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเป็นคาถาฉบับหลวงปู่สรวงเทวดาเดินดิน

คาถานี้เป็นคาถาที่อยู่ในหนังสือสวดมนต์ของหลวงปู่ โดยที่มอบไว้ให้เมื่อประมาณเดือนกรกฎาคม 2543 ที่บ้านตะเคียนราม บ้านเลขที่ 52 หมู่ 14 ตำบลตะเคียนราม อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ และหลวงปู่นั้นก็ได้มาขออยู่ด้วยที่บ้านหลังนี้ เพื่อที่จะให้หายจากอาการป่วย รับตัวข้าพเจ้าเองนั้นก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าคาถาดังกล่าวนั้นมันหมายความว่าอย่างไร

และเมื่อหลวงปู่นั้นได้ละสังขาร คงจะเป็นผู้โง่เขลาเบาปัญญาของข้าพเจ้าเองที่ขาดความพิจารณา ที่ไม่มีความคิดและไม่ได้ท่องคาถาดังกล่าว เพื่อถวายหลวงปู่จนกระทั่งวันนี้เมื่อข้าพเจ้าเห็นหนังสือเล่มดังกล่าวแล้ว รู้สึกเวทนาตัวเองเป็นยิ่งนัก และนี่ก็คือพระคาถาต่ออายุของหลวงปู่สรวง โดยมีคาถาดังนี้ค่ะ

พระคาถาต่ออายุหลวงปู่สรวง

“อิติปิ โส ภะคะวา พระอาทิตย์เทวา วิญญาณะสัมปันโน

อิติปิ โส ภะคะวา พระอังคารเทวา วิญญาณะสัมปันโน

อิติปิ โส ภะคะวา พระพุธเทวา วิญญาณะสัมปันโน

อิติปิ โส ภะคะวา พระพฤหัสเทวา วิญญาณะสัมปันโน

อิติปิ โส ภะคะวา พระศุกร์เทวา วิญญาณะสัมปันโน

อิติปิ โส ภะคะวา พระเสาร์เทวา วิญญาณะสัมปันโน

อิติปิ โส ภะคะวา พระเกตุเทวา วิญญาณะสัมปันโน

อิติปิ โส ภะคะวา อะระหัง

อิติปิ โส ภะคะวา สัมมา สัมพุทโธ

อิติปิ โส ภะคะวา วิชาจะระณะสัมปันโน

อิติปิ โส ภะคะวา สุคะโต

อิติปิ โส ภะคะวา โลกะวิทู

อิติปิ โส ภะคะวา อะนุตตะโร ปุริสะทัมมะสาระถิ

อิติปิ โส ภะคะวา สัตถา เทวะมะนุสสานัง

“หลวงปู่สรวง” นะเป็นเกจิอาจารย์ที่ได้รับความศรัทธาเป็นอย่างมากกับชาวอีสาน และเมื่อครั้งที่ยังมีชีวิตท่านนั้นก็จะเงียบสงบพูดน้อย รักความสันโดษ จึงให้ไม่ค่อยมีใครนั้นรู้ถึงความเป็นมาสักเท่าไหร่ แต่ชาวบ้านนั้นก็จะรู้จักท่านในฐานะที่ท่านเป็นนักบวชของเชื้อสายชาวเขมร ที่ธุดงค์มาตามเทือกเขาพนมรัก ข้ามไปมาอยู่ 2 ประเทศ

ถ้าหากท่านนั้นได้พบกับชาวบ้านท่านก็จะมักจะพูดให้มีสุขสบาย ข้าวดีน้ำดี อุดมสมบูรณ์ไปด้วยความพอเพียง ตลอดเวลาที่ท่านนั้นได้จำส่งที่สำนักสงฆ์แห่งหมู่บ้านไพรบึงน้อย หรือวัดไพรพัฒนาในปัจจุบันนั่นเอง กับกระท่อมหลังเล็กๆทั่วไปตามหัวไร่ปลายนา และก็ได้อยู่เพียงแค่มีแผ่นไม้กระดานไม้ปูนอน และส่วนใหญ่ท่านนั้นก็มักที่จะชอบเข้าป่ามากกว่า จนกระทั่งเมื่อ 8 กันยายน 2543 ก็ได้มีอาการที่เป็นอาพาธศิษย์ยานุศิษย์นั้นได้นำส่งโรงพยาบาลสุรินทร์ หน้าหลวงปู่นั้นก็ได้ละสังขารก่อนถึงจุดหมาย และท่านนั้นก็ยังเป็นอริยสงฆ์ที่มีพลังบารมีเป็นอย่างมาก สำแดงตนในอิทธิปาฏิหาริย์ และก็ได้มีบางคนนั้นได้สัมผัสในความศักดิ์สิทธิ์ของท่านมาแล้ว ท่านนั้นก็ยังได้ออกวัตถุมงคลด้วยกันหลายรุ่น

หากใครจะนำคาถาเหล่านี้ลองไปสวดดูก็ไม่เสียหายอะไรนะคะ แต่การเจ็บป่วยนั้นไม่ใช่เพียงว่าให้คุณมาท่องคาถาเพียงอย่างเดียว ดังนั้นคุณต้องไปหาหมอเสียก่อนค่ะ ไม่ใช่ว่าไม่ไปหาหมอเลยแต่ว่าท่องคาถาอย่างเดียวคนนั้นก็อาจจะไม่หายก็ได้ ต้องรักษาโดยการใช้วิทยาศาสตร์เสียก่อน แต่ถ้ามันไม่หายจริงๆก็มาท่องคาถานี้ดูค่ะ


ขอบคุณข้อมูลและภาพจาก: samutpokdum
SHARE
Advertisements
    Blogger Comment

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น